دوسیه
جنبش سبز؛ جدال فراموشی و یادآوری
جنبش سبز از موضوع حرکت به موضوع یادآوری یا فراموشی تبدیل شده است. بازخوانی گزیدهای از مطالب به قصد یادآوری
شش سال از برآمد جنبش سبز میگذرد و آنگونه که در کارتون زیر از مانا نیستانی دیده میشود، به نظر میآید، زخمی است پانسمان شده. اما آیا التیام یافته است؟
دعوت به بازخوانی گزیدهای از مطالبی میکنیم که در سایت "زمانه" درباره جنبش سبز منتشر شدهاند. این جنبش اینک از موضوع حرکت به موضوع جدال یاد یا فراموشی حرکت تبدیل شده است.
مجموعهای از ویدئوها برای یادآوری
محمدرضا نیکفر − عاملهایی وجود دارند زمینهساز و خصلتسازِ جنبش سبز؛ این عاملها پایدار و همچنان مؤثر هستند و این استعداد را دارند که آینده را بسازند. در این مقاله این ادعا مستدل میشود و افزون بر آن کوشش میشود از جنبش سبز درسهایی گرفته شود.
اکبر گنجی − حرکت سبز، به دو معنا جنبش نبود. اولاً: به معنای کلاسیک جنبشهای اجتماعی که دارای سازمان و رهبری تثبیت شدهاند. ثانیاً: به معنای نوین جنبشهای اجتماعی که متشکل از شبکههای اجتماعیاند.
شاهد علوی- در تحلیل چرایی شکست یا خاموشی جنبش سبز بسیار نوشتهاند، از جمله اینکه این جنبش به تهران و چند شهر بزرگ محدود ماند. چرا شهرهای کوچکتر به جنبش نپیوستند؟ اگر بپذیریم که عدم همراهی اقلیتهای ملی/قومی غیر فارس با این جنبش از جمله دلایل ناکام ماندن آن بود، باید بپرسیم چرا ترکها، کردها، عربها و بلوچها که دارای پتانسیل اعتراضی بالا برای تعقیب مطالبات و آمال سیاسی خود هستند، از فضای به وجود آمده بهره نبرده و با جنبش سبز همراهی نکردند؟
■ جنبش سبز: بدعتی اجتماعی درنظامی خودکامه
فرهاد خسرو خاور – مقالهای در دو بخش: ۱) زمینههای برآمدِ جنبش سبز ۲) برآمد و شکست جنبش سبز
محمدرضا شالگونی − بدون اصلاح طلبان، "جنبش سبز" نمیتوانست شکل بگیرد؛ اما آن جنبش را ساخته و پرداخته اصلاح طلبان یا نتیجه عملی پلاتفرم آنها نمیدانم.
■ سبزها بیخود قرمز نشدند
آرش جودکی − مقالهای در دو بخش: ۱) زمینههای تاریخی پارادوکسِ جنبش سبز ۲) جنبش سبز: گسست از اصلاحات، پیشدرآمد انقلاب
نسیم روشنایی − پس از مدتی جنبش فروکش کرد و ناامیدی جایگزین شوروحال آن روزها شد. این نوشتار میکوشد چرخه حیات این جنبش را بررسی کند.
کورش عرفانی − نکتهی مهم در مورد حرکت اعتراضی آغاز شده از ابتدا این بود و تا انتها نیز همین ماند: سازمان یافته بودن متقلبین و سرکوبگران و عدم سازمان یافتگی رای دهندگان و سرخوردگان.
عزیز خسروشاهی − مردم اکنون چگونه از آن انتخابات بحرانانگیز و جوش و خروش پس از آن یاد میکنند؟
فرهاد مرادی و امید رضایی − حصر تنها بدن «میرحسین» را به بند نکشیده، بلکه حاکم توانسته تا به این واسطه «سیاست» را به انقیاد خود درآورد.
امین درودگر − گزارهی جمعی بعدی از دل جنبشی نو و مردمی نو بیرون خواهد آمد. و شاید آن وقت نامِ خاص میرحسین ــ فارغ از خود شخصِ او ــ بار دیگر با این مردم نو چفت و بست بخورد.
■ قیامتِ فراموشی
محمود صباحی − به رغم شعار، غوغا و های و هویی که برپا شد، در آن خیزش نابههنگام و ناکام، این جامعه برای عمل کردن به آنچه که از خود توقع داشت، آماده نبود زیرا جامعه ایرانی، جامعهای است که امور خود را در محدوده زبان حل و فصل میکند و از آن فراتر نمیرود.
فیروزه رمضانزاده - حسن روحانی نه تنها گرهی از کار حصر باز نکرده است که فهرست معترضان بازداشتشده هم کوتاهتر نشده است. در این دو سال، لیست اعدامها هم بلندتر شده و بازداشتها و حبس کردنهای طولانی مدت روزنامهنگاران منتقد، فعالان دانشجویی، فعالان حقوق زنان و کودکان، فعالان سندیکایی، مدنی، عقیدتی و … نیز ادامه داشته است.
مهدی تاجیک − سبزها عمدتا متعلق به طبقه متوسط جامعه ایران هستند و روحانی برای این که در مقابل حملات فزاینده محافظهکاران مصون بماند احتیاج دارد که این بدنه اجتماعی تعیین کننده را حفظ کند.
یحیی بزرگمهر − اخگر جنبش سبز (از هر کجا که برخاسته بود) چرا ناپدید شد؟ چگونه از دلش موج بنفش بیرون آمد و از فراز و فرود آن خروش ملی چه میتوان آموخت؟
حمید مافی − سهگانه خردادهای ۷۶، ۸۸ و ۹۲ ایران را میتوان یک خط سیر در کنش ایرانیان برای دستیابی به حکومت قانون و دموکراسی دانست.
مجید محمدی – جنبش سبز بخشی از تاریخ معاصر کشور است و هر کس با هر گرایش و عقیده میتواند به بازخوانی آنها بپردازد.
پانتهآ بهرامی − “جنبش سبز” چه خصلتی داشت و به چه معنا آتش زیر خاکستر است؟ گفتوگو با فرزین وحدت، جامعه شناس و رضا قریشی، اقتصاددان.
عادل و مژده عطار − گفتوگو با یک فعال چپگرای مصری
مهران رضایی − ناجنبش: کنشهای مجتمع از جانب کنش گران غیر مجتمع
مهدی جامی − ایدههای رسانه سبز در یک دهه پیش از آن نطفه بسته بود. از وقتی که ایمیل باب شد. از وقتی وبلاگها آمدند. از وقتی که کامپیوتر وارد خانهها شد.
محمدرضا زرگریان − نگاهی به کتابِ «رسانه، قدرت، و سیاست در عصرِ دیجیتال».
نظرها
نظری وجود ندارد.