
نسیم سلطانبیگی؛ و نه هرگز یک کلمه کمتر
عسل عباسیان ـ زنی برای در امان ماندن از تجاوز و خشونت در خیابان، صورتش را سیاه میکرد و لباس مردانه میپوشید. نسیم سلطانبیگی داستان او را نوشت، اما نامش را پنهان کرد تا امنیتش به خطر نیفتد. چند ماه بعد، همین گزارش درباره زنان کارتنخواب به یکی از مستندات پرونده قضایی روزنامهنگار تبدیل شد. نسیم که از دوران دانشجویی بارها بازداشت و زندانی شده بود، این بار نیز به دلیل فعالیت حرفهایاش به اوین رفت. بااینحال، پس از آزادی موقت و در سایه احتمال بازگشت به زندان، همچنان از کسانی نوشت که صدایشان کمتر شنیده میشد؛ از زنان بیخانمان تا روزنامهنگاران اخراجشده. این پرتره روایت زنی است که برای محافظت از دیگران نامشان را پنهان میکرد، اما خود حاضر نبود از نوشتن دست بکشد.
























