برای شماری از نویسندگان، مترجمان، ناشران و روزنامه‌نگاران در ایران، کار فرهنگی دیگر به‌تنهایی هزینه زندگی را تأمین نمی‌کند. برخی روزها می‌نویسند و ترجمه می‌کنند و شب‌ها مسافر جابه‌جا می‌کنند؛ برخی برای ادامه نشر کتاب پشت فرمان می‌نشینند و برخی ناچارند دوربین را کنار بگذارند. یک عکاس خبری به زمانه می‌گوید: «گاهی دوربین را می‌گذاری کنار و می‌زنی به خیابان؛ نه برای عکاسی، برای پیداکردن مسافر.»