سیاوش شهابی ـ اتحادیه اروپا امروز با دو زبان درباره ایرانیان حرف می‌زند. در زبان حقوق بشر، جمهوری اسلامی رژیمی است که مخالفان، زنان، کارگران و روزنامه‌نگاران را سرکوب می‌کند و حتی در خاک اروپا مخالفانش را تعقیب می‌کند. در زبان پناهندگی، همان ایرانی پناهجو به موضوع کنترل، ریسک و سوءظن تبدیل می‌شود. این تناقض پیامد عملی دارد. سرکوب فراملی یعنی خطر با خروج از کشور پایان نمی‌یابد. یعنی تبعید هم می‌تواند محل تهدید باشد.