چرا با وجود گسترش جنگ، افزایش شمار قربانیان و ویرانی‌های گسترده، نه در ایران و نه در سطح جهانی یک جنبش فراگیر ضدجنگ شکل نگرفته است؟ آیا فرسودگی جنبش‌های صلح، قدرت‌گیری جریان‌های راست و اقتدارگرا و گرفتار شدن افکار عمومی میان دو نیروی جنگ‌طلب، صدای مخالفت با جنگ را تضعیف کرده است؟ مهرداد درویش‌پور در گفت‌وگو با زمانه، ضمن بررسی دلایل کم‌رمق شدن واکنش‌های ضدجنگ، از ضرورت احیای «صدای سوم» سخن می‌گوید؛ صدایی که هم با استبداد جمهوری اسلامی مخالف است و هم با حمله نظامی و جنگ. او هشدار می‌دهد که مخالفت با جنگ نباید به حمایت از حکومت تعبیر شود و در مقابل، مخالفت با جمهوری اسلامی نیز نمی‌تواند توجیهی برای حمایت از جنگ باشد. به باور او، تنها با تقویت یک جبهه مستقل ضدجنگ، دفاع از جان و امنیت مردم و بازگشت به دیپلماسی می‌توان در برابر گسترش سیاست مرگ ایستاد.